Wyszukaj treści

Definicja dziedziny: przetwarzanie, przesyłanie i łączenie informacji.

Charakterystyka sygnałów ciągłych: amplituda, okres i częstotliwość.

Analiza sygnałów w dziedzinie częstotliwości i pojęcie szerokości pasma.

Wizualizacja informacji cyfrowej jako sekwencji poziomów napięcia w czasie.

Podstawa komunikacji bezprzewodowej i widmo elektromagnetyczne.

Kluczowe jednostki w telekomunikacji, w tym decybele (dBm, dBr) i jednostki informacji (bit, bajt).

Od źródła informacji do odbiorcy: kompletna ścieżka sygnału.

Wyjaśnienie komunikacji simpleksowej, półdupleksowej i dupleksowej.

Zrozumienie zakłóceń addytywnych (szum) i multiplikatywnych (zaniki).

Mierzenie wydajności za pomocą Bitowej Stopy Błędów (BER) i sprawności energetycznej (Eb/N0).

Elementy składowe sieci: urządzenia końcowe, pośredniczące i media.

Role hostów, klientów, serwerów, routerów, przełączników i zapór sieciowych.

Klasyfikacja według skali: PAN, LAN, MAN i WAN.

Fizyczne i logiczne układy: Magistrala, Gwiazda, Pierścień, Siatka, Drzewo i Pełna Siatka.

Zastosowanie pojęć stopnia grafu, ścieżek i spójności w analizie sieci.

Zasada dzielenia złożonych zadań komunikacyjnych na zarządzalne warstwy.

Szczegółowe omówienie 7 warstw modelu odniesienia Open Systems Interconnection.

Omówienie 4-warstwowego praktycznego modelu, na którym opiera się Internet.

Jak dane są opakowywane w nagłówki i stopki podczas przechodzenia przez warstwy sieci.

Podstawowe elementy obwodów cyfrowych: bramki AND, OR, NOT, XOR i ich tablice prawdy.

Sekwencyjne układy logiczne przechowujące informację binarną: przerzutniki SR, JK, D i T.

Cyfrowe urządzenia pamięciowe złożone z przerzutników: rejestry przesuwne, równoległe i ich zastosowania.

Układy sekwencyjne liczące impulsy: liczniki binarne, dekadowe oraz liczniki w górę/w dół.

Podstawowe komponenty pamięciowe w systemach cyfrowych: zatrzaski, SRAM, DRAM i typy ROM.

Pierwszy krok przetwarzania A/C: twierdzenie Nyquista-Shannona.

Konwersja ciągłych amplitud próbek na dyskretne poziomy i wynikający z tego szum kwantyzacji.

Nieliniowa kwantyzacja z użyciem praw A-law i µ-law w celu poprawy SNR dla słabych sygnałów.

Podstawowa technika cyfrowej reprezentacji sygnałów analogowych, np. głosu.

Prosta, 1-bitowa technika kodowania różnicowego, włączając jej warianty adaptacyjne (ADM).

Zaawansowane kodowanie różnicowe z kwantyzacją wielobitową dla lepszej kompresji.

Przegląd metod pośrednich (np. z całkowieniem) i bezpośrednich (np. flash) konwersji.

Najszybsza architektura przetwornika A/C: konwersja równoległa z użyciem komparatorów.

Wysoka precyzja konwersji przy użyciu metod z pojedynczym i podwójnym całkowaniem.

Szeroko stosowana metoda równoważąca szybkość i rozdzielczość poprzez iteracyjne porównania.

Konwersja słów cyfrowych na sygnały analogowe za pomocą sieci rezystorów wagowych.

Precyzyjna i praktyczna architektura przetwornika C/A wykorzystująca drabinkę z tylko dwóch wartości rezystorów.

Przekształcanie danych binarnych w sygnały fizyczne do transmisji (NRZ, RZ, Manchester, AMI, HDB-3).

Użycie sekwencji pseudolosowych (PRBS) w celu zapewnienia synchronizacji zegara i eliminacji składowej stałej.

Zaawansowane techniki odzyskiwania sygnału zegarowego, architektury PLL, wydajność jitter oraz uwagi implementacyjne.

Techniki wydobywania sygnału taktującego z odebranego strumienia danych.

Podstawy kodowania bez powrotu do zera (Non-Return-to-Zero) i ich właściwości widmowe.

Zrozumienie kodów z powrotem do zera (Return-to-Zero) i jak ułatwiają one odtwarzanie zegara.

Samotaktujący kod liniowy używany w sieci Ethernet z wbudowanymi przejściami sygnału.

Kod bipolarny z naprzemienną inwersją znacznika (Alternate Mark Inversion), który eliminuje składową stałą.

Kod bipolarny wysokiej gęstości z 3 zerami, ulepszenie AMI unikające długich sekwencji zer.

Kod z inwersją znacznika (Coded Mark Inversion) zapewniający doskonałe właściwości odtwarzania zegara.

Kody nadmiarowe, takie jak 1b/2b czy 3b/4b, używane w światłowodach do zapewnienia równowagi DC i synchronizacji.

Pojęcia redundancji, ARQ (ze sprzężeniem zwrotnym) i FEC (korekcja w przód).

Prosta metoda wykrywania błędów oparta na zliczaniu liczby jedynek.

Najprostsza forma FEC oparta na głosowaniu większościowym.

Klasyczny kod blokowy korygujący pojedyncze błędy i wykrywający podwójne.

Potężna technika wykrywania błędów oparta na dzieleniu wielomianów.

Podstawowa koncepcja nanoszenia informacji na falę nośną wysokiej częstotliwości.

Zmiana amplitudy fali nośnej. Omówienie DSB-WC, DSB-SC i SSB.

Zmiana częstotliwości nośnej. Pojęcia dewiacji i indeksu modulacji.

Zmiana fazy fali nośnej i jej związek z FM.

Modulacja cyfrowa poprzez przełączanie między dyskretnymi poziomami amplitudy.

Modulacja cyfrowa poprzez przełączanie między dyskretnymi poziomami częstotliwości.

Ogólna zasada modulacji cyfrowej przez zmianę fazy nośnej.

Wizualizacja schematów modulacji cyfrowej w płaszczyźnie I-Q.