Protokoły sygnalizacyjne ISDN
W ISDN sygnalizacja w kanale D wykorzystuje . Obejmuje on funkcje warstwy fizycznej, łącza danych i warstwy sieciowej interfejsu użytkownik-sieć. Są to funkcjonalne warstwy interfejsu, a ich odpowiedniki w modelu OSI są przybliżone. Zalecenia ITU-T I.430, I.431, Q.921 i Q.931 określają interfejs oraz procedury sygnalizacyjne.
Warstwowa architektura ISDN dla kanału D
W interfejsie użytkownik-sieć sygnalizacja ISDN jest zorganizowana w trzy warstwy protokołów o określonym zakresie.
Warstwa 1: fizyczna (zalecenia I.430/I.431)
Ta warstwa określa przesyłanie bitów przez interfejs użytkownik-sieć ISDN. I.430 dotyczy dostępu o podstawowej szybkości, a I.431 dostępu o szybkości pierwotnej. Dostęp podstawowy ma zwykle dwa kanały B i jeden kanał D, natomiast dostęp pierwotny ma większą liczbę kanałów B oraz jeden kanał D. Zalecenia opisują charakterystyki elektryczne, kodowanie liniowe, strukturę ramki i okablowanie złączy w określonych punktach odniesienia.
Warstwa 2: łącza danych (Q.921/LAPD)
Ta warstwa zapewnia niezawodny transfer przez jedno łącze sygnalizacyjne między terminalem a stroną sieciową. Q.921 definiuje procedury LAPD wywodzące się z HDLC, dotyczące ramkowania, adresowania łącza, wykrywania błędów, retransmisji, kontroli przepływu i wielu połączeń logicznych. Warstwa łącza przenosi sygnalizację warstwy 3 między terminalem a centralą lokalną.
Warstwa 3: sieciowa (Q.931/DSS1)
Ta warstwa zestawia, utrzymuje i zwalnia połączenia z komutacją kanałów oraz obsługuje procedury usług dodatkowych. Q.931 definiuje komunikaty sygnalizacyjne wymieniane przez terminal i sieć, w tym komunikaty zestawiania, alarmowania, nawiązania i zwalniania połączenia.
Warstwa 2: Q.921 (LAPD)
Protokół Warstwy 2 jest znany jako , standaryzowany w zaleceniu ITU-T Q.921. Jego główne funkcje to:
- Ramkowanie: Umieszcza komunikaty warstwy 3 w uporządkowanych jednostkach zwanych ramkami, zawierających pola adresowe i sterujące.
- Wykrywanie błędów i retransmisja: Pole Frame Check Sequence wykrywa uszkodzone ramki. Procedury LAPD mogą zażądać retransmisji ramki po niepomyślnym sprawdzeniu, a numery sekwencyjne wspierają dostarczanie w kolejności.
- Kontrola przepływu: Ogranicza wysyłanie danych, gdy odbiornik nie może ich jeszcze przetworzyć, zgodnie z procedurami łącza Q.921.
- Multipleksacja: Umożliwia wielu połączeniom logicznym, na przykład z różnych terminali na magistrali, współdzielenie kanału D za pomocą identyfikatorów łączy.
Warstwa 3: Q.931 (DSS1)
Protokół Warstwy 3 to , określony w zaleceniu ITU-T Q.931 dla podstawowego sterowania połączeniem. Definiuje komunikaty wymieniane przez terminal i sieć w całym przebiegu połączenia. Komunikaty opisują stan połączenia i przenoszą informacje, takie jak numer wywoływany oraz żądane właściwości usługi.
Przykład przebiegu połączenia ISDN
- Zestawianie połączenia: Podnosisz słuchawkę telefonu ISDN i wybierasz numer. Twój telefon wysyła komunikat
SETUPprzez kanał D. Komunikat ten zawiera wybrany numer oraz typ usługi (np. rozmowa głosowa 64 kb/s). - Potwierdzenie z sieci: Sieć odbiera komunikat
SETUPi odsyłaCALL PROCEEDING, informując o przetwarzaniu połączenia. - Dzwonienie do odbiorcy: Sieć wysyła sygnał do telefonu docelowego. Telefon ten zaczyna dzwonić i odsyła komunikat
ALERTING. Sieć przekazuje go do Twojego telefonu, a Ty słyszysz sygnał dzwonienia. - Nawiązanie połączenia: Osoba po drugiej stronie odbiera. Jej telefon wysyła komunikat
CONNECT. Sieć go odbiera, zestawia kanał B z komutacją kanałów między terminalami i wysyłaCONNECTdo telefonu wywołującego. Terminal wywołujący potwierdza komunikatemCONNECT ACK. - Rozmowa: Połączenie jest teraz aktywne. Dane głosowe przepływają przez jeden z kanałów B, podczas gdy kanał D pozostaje dostępny dla dalszej sygnalizacji, na przykład powiadomień o połączeniu oczekującym.
- Rozłączanie: Po odłożeniu słuchawki telefon wysyła komunikat
DISCONNECT. Sieć zwalnia kanał B i wysyła do terminaliRELEASE. Terminale odpowiadają komunikatemRELEASE COMPLETE, aż oba końce zostaną zwolnione.