Interfejsy dostępowe ISDN
Kanały B i D opisują funkcje transportowe i sygnalizacyjne ISDN. W praktyce dostęp użytkownika definiowano przez dwa główne interfejsy: dostęp podstawowy (BRI) dla mniejszej liczby kanałów oraz dostęp pierwotny (PRI) dla większej liczby kanałów. Różnice obejmują strukturę kanałów, warstwę fizyczną i sposób podłączenia urządzeń.
Dostęp podstawowy BRI
BRI zaprojektowano jako cyfrowy dostęp następujący po pojedynczej analogowej linii telefonicznej. Definiuje strukturę dwóch kanałów B i kanału D16. Na odcinku U ta struktura jest przesyłana po jednej parze miedzianej, natomiast interfejs S/T po stronie użytkownika korzysta z dwóch par.
2B + D16
Struktura: dwa kanały nośne 64 kbit/s i jeden kanał D 16 kbit/s
Konfiguracje fizyczne BRI
W instalacji z NT2 terminale TE łączą się z NT2 przez interfejs S, a NT2 z NT1 przez interfejs T. Gdy NT2 nie występuje, punkty S i T są zbieżne przy NT1. Każda konfiguracja ma własne ograniczenia długości kabla:
- Punkt-punkt: W tej konfiguracji do NT1 podłączony jest tylko jeden terminal (TE). Umożliwia to najdłuższe połączenia kablowe, do 1 kilometra, ponieważ degradacja sygnału jest minimalna.
- Krótka magistrala pasywna: Jest to konfiguracja wielopunktowa, w której do 8 terminali można podłączyć równolegle w różnych punktach magistrali. Z powodu odbić sygnału całkowita długość wynosi zwykle 100-200 metrów: około 100 m dla kabla 75 Ω lub 200 m dla kabla 150 Ω. Magistralę zakańcza się na obu końcach rezystorami 100 Ω, aby ograniczyć odbicia.
- Rozszerzona magistrala pasywna: Wariant, w którym typowo do 4 terminali grupuje się na dalekim końcu linii. Celem jest całkowita długość co najmniej 500 metrów, przy rozmieszczeniu punktów przyłączenia w odstępach około 25-50 m. Dokładną kombinację długości, odstępów i liczby terminali określają wymagania administracji.
Dostęp pierwotny PRI
PRI został zaprojektowany do obsługi cyfrowych traktów telekomunikacyjnych, łączących duże systemy telefoniczne firm ( ) lub sieci danych z siecią publiczną. Jego struktura opiera się na istniejących wcześniej hierarchiach transmisji cyfrowej, stosowanych w różnych częściach świata.
Standard Europejski (oparty na E1)
30B + D64
- Trzydzieści kanałów B 64 kb/s.
- Jeden kanał D 64 kb/s do sygnalizacji.
- Całkowita przepływność: .
Standard północnoamerykański i japoński (oparty na T1)
23B + D64
- Dwadzieścia trzy kanały B 64 kb/s.
- Jeden kanał D 64 kb/s do sygnalizacji.
- Całkowita przepływność: .
Połączenie fizyczne
PRI jest interfejsem punkt-punkt. Wykorzystuje czteroprzewodowe połączenie między siecią, na przykład centralą, a jednym urządzeniem NT2, takim jak centrala PABX lub router. Dedykowane łącze przenosi wiele kanałów B oraz kanał D i służy do usług telefonicznych i transmisji danych.
Porównanie BRI i PRI
| Cecha | BRI | PRI (Europa/E1) | PRI (Ameryka Pn./T1) |
|---|---|---|---|
| Typ użytkownika | Dom / Małe Biuro | Średnie i Duże Przedsiębiorstwa | |
| Struktura | 2B + D16 | 30B + D64 | 23B + D64 |
| Przepływność danych | 128 kbps | 1.920 Mbps | 1.472 Mbps |
| Całkowita przepływność | 144 kbps | 2.048 Mbps | 1.544 Mbps |
| Konfiguracja fizyczna | Punkt-punkt lub magistrala wielopunktowa | Tylko punkt-punkt | |