ADSL2/2+

ADSL2 i ADSL2+: rozwój dostępu na pętli lokalnej

ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line, asymetryczna cyfrowa linia abonencka), zdefiniowane w ITU-T G.992.1, przesyłało dane po miedzianej parze abonenckiej przy zachowaniu usługi w paśmie rozmównym. Asymetryczny podział przepływności odpowiadał zastosowaniom z przewagą ruchu downstream, ale wynik zależał od tłumienia pętli, przesłuchów i użytego widma.

ITU-T G.992.3 definiuje ADSL2, G.992.4 definiuje ADSL2 bez splittera, a G.992.5 definiuje ADSL2+ jako rozszerzenie pasma względem G.992.3. Wszystkie trzy zalecenia wykorzystują DMT i negocjują obsługiwany tryb podczas inicjalizacji. Przepływność jest dobierana do parametrów linii, więc sama nazwa usługi jej nie określa. Zalecenia rozwijają transmisję po istniejącej miedzianej pętli lokalnej bez zmiany medium dostępowego.

ADSL2 (G.992.3) i ADSL2 bez splittera (G.992.4)

G.992.3 zachowuje pasmo ADSL2 używane z POTS, zbliżone do profilu pierwszej generacji. W aneksie A pasmo downstream kończy się na 1,104 MHz, a zalecenie wymaga obsługi co najmniej 8 Mb/s netto downstream i 800 kb/s upstream. Większe wartości są opcjonalne. Aneks C dodaje wymagania pracy w tym samym kablu z ISDN opisanym w dodatku III zalecenia G.961. G.992.4 nie jest aneksem L. Jest odrębną specyfikacją ADSL2 bez splittera, opracowaną jako dokument różnicowy względem G.992.3.

Zmiany w ADSL2:

• Dynamiczna przepływność i ramkowanie: G.992.3 definiuje do czterech przenoszonych ramek i czterech ścieżek opóźnienia, a także opcjonalny dynamiczny podział przepływności i płynną adaptację szybkości. Modem wybiera parametry podczas inicjalizacji i może zmieniać przepływność w skonfigurowanych granicach.
• Diagnostyka: Nowe procedury obejmują udaną i nieudaną inicjalizację, charakterystykę pętli oraz lokalizację problemów. Dostarczają więcej informacji o przyczynie wybranej przepływności albo braku synchronizacji.
• Zarządzanie energią: Stan łącza L2 ogranicza aktywność nadawczą, gdy zostanie włączony przez zarządzanie. Redukcja mocy i mniejsza aktywność mogą ograniczyć także zakłócenia w innych parach tego samego kabla.
• Profile bez splittera i zwiększonego zasięgu: G.992.4 pozwala na równoczesną transmisję POTS i danych V-series bez splittera po stronie abonenta oraz dodaje funkcje treningu i zarządzania energią. ADSL2 o zwiększonym zasięgu opisuje aneks L zalecenia G.992.3, z własnymi maskami widmowymi. Nie należy przypisywać go do G.992.4.

ADSL2+ (G.992.5): rozszerzone pasmo downstream

G.992.5 jest dokumentem różnicowym względem G.992.3. Dodaje 512 podnośnych downstream do częstotliwości 2,208 MHz, podczas gdy typowe profile ADSL2 z POTS używają 256 podnośnych do 1,104 MHz. Dodatkowe tony zwiększają przepływność na krótkich, dobrych jakościowo pętlach, ale nie usuwają ograniczeń tłumienia ani przesłuchów.

Zmiany w ADSL2+:

• Pasmo downstream: Limit 2,208 MHz dotyczy trybów POTS, ISDN i all-digital określonych w G.992.5. Przy odstępie DMT 4,3125 kHz daje to 512 podnośnych downstream.
• Przepływności: G.992.5 wymaga obsługi co najmniej 16 Mb/s netto downstream i 800 kb/s upstream. Większe wartości są opcjonalne. Urządzenia często podają do 24 Mb/s downstream na krótkich liniach. W typowych wdrożeniach POTS upstream wynosi około 1 do 1,4 Mb/s, a aneks M przeznacza większą część widma na kierunek upstream.
• Interoperacyjność: Podczas inicjalizacji transceivery rozpoznają obsługę G.992.5 i innych trybów G.992.x. Urządzenia wielotrybowe mogą wybrać tryb obsługiwany przez drugą stronę. Oba końce muszą obsługiwać G.992.5, aby użyć trybu ADSL2+. W przeciwnym razie łącze może zsynchronizować się w niższym wspólnym trybie. DSLAM (Digital Subscriber Line Access Multiplexer) Zarówno DSLAM po stronie sieci, jak i modem abonenta muszą obsługiwać ADSL2+ dla tego trybu.

Wspólne korzyści wariantów ADSL2/ADSL2+

Oba zalecenia zachowują model transmisji DMT i dodają mechanizmy dopasowania transmisji do parametrów miedzianej pary:

• FEC i przeplot: Korekcja Reed-Solomon i przeplot chronią tor danych przed częścią błędów powodowanych przez zakłócenia impulsowe. Przeplot zwiększa opóźnienie, a ścieżka fast zapewnia mniejsze opóźnienie kosztem mniejszej ochrony.
• Dopasowanie do podnośnych: DMT mierzy stosunek sygnału do szumu dla poszczególnych podnośnych i przypisuje im odpowiednią liczbę bitów oraz wzmocnienie. Zaszumione tony mogą otrzymać mniej bitów albo zostać wyłączone z używanego zbioru.
• Dobór widma i trybu: Tony ADSL2+ o wysokich częstotliwościach są silniej tłumione na długich pętlach. Inicjalizacja może więc wybrać ADSL2 albo mniejszą liczbę bitów, gdy linia nie obsługuje rozszerzonego pasma. ADSL2+ nie powinno być przedstawiane jako ogólne zwiększenie zasięgu.