Modulacja

M-PSK

Uogólnienie PSK do M faz. Dla M=2^N każdy symbol przenosi log2(M) bitów.

Binarne i M-krotne PSK

Użycie więcej niż dwóch stanów fazy pozwala przenosić kilka bitów w jednym symbolu i może zwiększyć przepływność przy ustalonej szybkości symbolowej. . Zamiast kodować pojedynczy bit, modulator może przypisać grupę bitów do jednego stanu sygnału, czyli "symbolu". M-PSK jest bezpośrednim uogólnieniem tej idei.

  • BPSK (2-PSK): Używa 2 stanów fazy (0∘0^{\circ}, 180∘180^{\circ}) do reprezentacji 21=22^1 = 2 symboli, kodując N=1N=1 bit na symbol.
  • QPSK (4-PSK): Używa 4 stanów fazy (np. 45∘45^{\circ}, 135∘135^{\circ}, 225∘225^{\circ}, 315∘315^{\circ}) do reprezentacji 22=42^2 = 4 symboli, kodując N=2N=2 bity na symbol.

M-PSK, czyli M-krotne kluczowanie z przesuwem fazy, używa MM równomiernie rozmieszczonych stanów fazy. Gdy M=2NM=2^N, każdy symbol odwzorowuje N=log⁡2(M)N = \log_2(M) bitów. Dla innych wartości MM trzeba określić mapowanie, na przykład blokowe. Część stanów może pozostać niewykorzystana albo średnia liczba bitów na symbol może być ułamkowa, zależnie od kodowania.

Diagram konstelacji M-PSK

Diagram konstelacji przedstawia możliwe stany cyfrowego schematu modulacji. . W M-PSK wszystkie symbole mają tę samą amplitudę i energię, więc ich punkty leżą na okręgu. M punktów jest rozmieszczonych równomiernie wokół tego okręgu.

Separacja kątowa między dwoma sąsiednimi symbolami jest dana prostym wzorem: Separacja fazy=360∘M\text{Separacja fazy} = \frac{360^{\circ}}{M}.

Przykład: 8-PSK

8-PSK jest przykładem używanym, gdy łącze wymaga większej liczby bitów na symbol niż QPSK.

  • Liczba stanów: M=8M = 8.
  • Bity na symbol: N=log⁡2(8)=3N = \log_2(8) = 3 bity (np.'000', '001', ...).
  • Separacja fazy: 360∘8=45∘\frac{360^{\circ}}{8} = 45^{\circ}.
  • Możliwe fazy to: 0∘0^{\circ}, 45∘45^{\circ}, 90∘90^{\circ}, 135∘135^{\circ}, 180∘180^{\circ}, 225∘225^{\circ}, 270∘270^{\circ} i 315∘315^{\circ}.

Odległość punktów i BER w M-PSK

Przy stałej energii symbolu zwiększanie MM podnosi liczbę bitów na symbol, lecz zmniejsza separację kątową i minimalną odległość między sąsiednimi punktami okręgu konstelacji.

W rzeczywistym kanale szum może przesunąć odebrany symbol względem położenia odniesienia. Gdy przesunięcie przekroczy granicę decyzyjną, odbiornik może zinterpretować jeden symbol jako sąsiedni. Jest to błąd symbolu, który może zwiększyć .

Dla M>8M > 8, na przykład 16-PSK, sąsiednie fazy są oddalone o 22,5° zamiast o 45° w 8-PSK. Dla tej samej docelowej wartości BER detekcja koherentna w obecności addytywnego białego szumu gaussowskiego zwykle wymaga większej wartości Es/N0E_s/N_0, gdy rośnie MM. 16-PSK i wyższe rzędy są możliwe przy odpowiednim budżecie łącza, śledzeniu fazy, kodowaniu i wymaganej przepływności. 8-PSK jest jednym z praktycznych wyborów w określonych systemach, lecz nie stanowi uniwersalnej granicy.

QAM dla większych przepływności

QAM zapewnia inny kompromis między odległością punktów a mocą dla większej liczby bitów na symbol. . QAM pozwala symbolom mieć różne amplitudy i fazy. Dla wybranych rzędów konstelacji oraz tej samej średniej mocy siatka może zapewnić większą minimalną odległość niż odpowiadająca jej konstelacja M-PSK wysokiego rzędu. Zmienność amplitudy zwiększa także wrażliwość QAM na szum amplitudowy i nieliniowe wzmacnianie.

Powiązane artykuły