Wymagania symetrycznych łączy DSL
ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) przydziela różne przepływności dla kierunku do abonenta i od abonenta. Łącza dzierżawione oraz łącza przedsiębiorstw często wymagają takiej samej przepływności w obu kierunkach dla transmisji między lokalizacjami, transportu głosu lub dostępu do sieci.
HDSL (High bit rate Digital Subscriber Line) i SDSL (Symmetric Digital Subscriber Line) zapewniają symetryczną transmisję dwukierunkową. Ich specyfikacje różnią się kodem liniowym, układem par, przepływnością użyteczną oraz sposobem traktowania analogowej usługi telefonicznej.
Warianty linii HDSL
HDSL (High bit rate Digital Subscriber Line) opisuje zalecenie ITU-T G.991.1. Zapewnia symetryczną transmisję z przepływnością 1544 lub 2048 kbit/s po skręcanych parach miedzianych. System przeznaczono dla odcinków dostępowych przenoszących usługi T1 lub E1 po pętli metalicznej. z odpowiednią regionalną przepływnością hierarchii cyfrowej.
Cechy linii HDSL
- Symetryczne przepływności: G.991.1 definiuje przepływności aplikacyjne 1544 kbit/s i 2048 kbit/s. Wybrana przepływność występuje w obu kierunkach transmisji.
- Układ par i kod liniowy: Dla 2048 kbit/s kod 2B1Q obsługuje transmisję dwukierunkową po jednej parze albo transmisję równoległą po dwóch lub trzech parach. Wariant 1544 kbit/s z kodem 2B1Q wykorzystuje dwie pary, a wariant CAP dla 2048 kbit/s jedną lub dwie pary.
- Współpraca z POTS: Układ HDSL nie definiuje analogowego rozdzielacza do współdzielenia tej samej pary z POTS. ETSI TS 101 135 opisuje oddzielnie cyfrowe odwzorowanie, które może przenosić połączenia analogowej telefonii wewnątrz ramki bazowej HDSL.
- Zastosowania: Typowe zastosowania obejmują dzierżawione usługi T1 lub E1, odcinki dostępowe oraz łącza biznesowe wymagające stałej symetrycznej przepływności.
SDSL i SHDSL po jednej parze
SDSL (Symmetric Digital Subscriber Line) w zaleceniu ETSI TS 101 524 w podstawowym trybie oznacza symetryczną transmisję dwukierunkową po jednej metalicznej parze. Specyfikacja przewiduje także opcjonalny tryb four-wire z dwiema aktywnymi parami. Transceivery stosują kompensację echa i są przeznaczone do istniejących, nieekranowanych par dostępowych.
SHDSL (Single-pair High-speed Digital Subscriber Line) zdefiniowano w zaleceniu ITU-T G.991.2. Jest to powiązana specyfikacja ITU-T z wybranymi symetrycznymi przepływnościami, opcjonalną pracą wieloparową i wymaganiami zgodności widmowej.
Zdefiniowane warianty SDSL i SHDSL
- Układ par: ETSI TS 101 524 definiuje SDSL dla jednej metalicznej pary i opisuje opcjonalny tryb four-wire z dwiema aktywnymi parami. G.991.2 dopuszcza opcjonalną pracę wieloparową do czterech par i określa SHDSL przede wszystkim jako transmisję dwukierunkową po dwużyłowej parze o mieszanej średnicy żył.
- Znormalizowane przepływności: G.991.2 definiuje wybrane przepływności użyteczne od 192 kbit/s do 2312 kbit/s w krokach co 8 kbit/s. Aneks F rozszerza zakres do 5696 kbit/s. W trybie dwuprzewodowym tabela 7.1 ETSI TS 101 524 obejmuje przepływność danych użytkownika od 192 kbit/s do 2312 kbit/s. Ramka dodaje 8 kbit/s narzutu, więc całkowita przepływność linii wynosi od 200 kbit/s do 2320 kbit/s. W opisie masek PSD, w tym na figurze 9.11, podano także wybrane profile 256, 512, 768, 1536, 2048 i 2304 kbit/s, dlatego 256 kbit/s nie jest dolną granicą całego zakresu ETSI.
- Wariant wieloparowy: G.991.2 dopuszcza opcjonalną pracę po maksymalnie czterech parach w celu zwiększenia dostępnej przepływności transmisji. W ETSI TS 101 524 tryb four-wire wykorzystuje dwie pary i rozdziela kolejne bloki ramki między parę 1 i parę 2. Konfiguracja referencyjna obsługuje w tym trybie zagregowane dane użytkownika od 384 kbit/s do 4624 kbit/s w krokach co 16 kbit/s.
- Warunki linii: Zasięg zależy od średnicy żył, tłumienia, przesłuchów i szumu. G.991.2 definiuje warunki testowe oraz opcjonalne regeneratory, dlatego nie ma jednej uniwersalnej odległości.
Porównanie i zastosowania
Wybór między ADSL, HDSL oraz SDSL lub SHDSL zależy od wymaganej symetrii kierunków, przepływności użytecznej, dostępności par oraz architektury usługi.
| Cecha | ADSL/ADSL2+ | HDSL | SDSL / SHDSL |
|---|---|---|---|
| Symetria | Asymetryczna (Wysokie Pobieranie, Niskie Wysyłanie) | Symetryczna | Symetryczna |
| Pary Miedziane | 1 para | 1 para albo 2 lub 3 pary, zależnie od przepływności i kodu liniowego | 1 para w SDSL, opcjonalnie 2 pary w trybie four-wire ETSI oraz do 4 par w G.991.2 |
| Współistnienie z POTS | Tak (z rozdzielaczem) | Brak analogowego rozdzielacza | Brak analogowego rozdzielacza |
| Główne Zastosowanie | Internet dla użytkowników indywidualnych | Dzierżawione T1/E1 i odcinki dostępowe | Symetryczny dostęp biznesowy i transport cyfrowy |
HDSL zapewnia stałe symetryczne przepływności 1544 lub 2048 kbit/s oraz warianty układu par i kodu liniowego zdefiniowane w G.991.1. ETSI SDSL definiuje podstawowy tryb jednoparowy i opcjonalny tryb four-wire z dwiema parami, a ITU-T SHDSL opisuje symetryczną transmisję jednoparową z wybranymi przepływnościami. G.991.2 dodaje opcjonalną pracę do czterech par i regeneratory, a transport POTS wymaga funkcji cyfrowej określonej dla danej aplikacji albo oddzielnego toru głosowego.